روتینگ پروتکل های مختلف و نحوه پیاده سازی آن

به عنوان یک تکنیسین شبکه دانستن چگونگی ارسال بسته، مسیر یابی آن نکته حائز اهمیت به حساب می آید در گام اول برای ورود  نیاز به پیش زمینه خواهیم داشت نیاز به دانستن کانسپت های . packet forwarding  لذا عمده مطالب این مقاله بررسی مباحث پایه ای لایه ای 3 ای شبکه که همان روتینگ است می باشد.

دو راه مرسوم و کلی برای عملیات روتینگ وجود دارد

روتینگ static

روتینگ dynamic

روتینگ پروتکل های استاتیک به صورت جنرال در شبکه های کوچک کاربرد دارند که طبیعتا بسته به استفاده این structure  در small network ها تعداد روترها نیز کم خواهد بود ولی باز هم استفاده ازین پروتکل در شبکه های بزرگتر به عنوان زیر ساخت برای پروتکل های داینامیک امری قابل بحث است در اینگونه موارد استفاده از این روتینگ در غالب نوشتن یک default route  است  که بتواند ترافیک را به صورت کنترل شده به طرف دیگر منتقل کند.

روتینگ پروتکل های داینامیک به دو دسته link state  و distance vector  تقسیم می شوند

در  Dynamic Routing از پروتوکلها به منظور یافتن مسیر  و update کردن routing table استفاده میشود و برای شبکه های بزرگ مناسب میباشد
یک پروتکل مجموعه ای از قوانین به منظور ارتباط یک روتر با روترهای همسایه( neighbor Router) را انجام میدهد

Distance Vector
این روترها بهترین مسیر را از طریق اطلاعات ارسال شده توسط سایر روترهای مجاور محاسبه میکند پروتکل های distance vector بهترین راه پیدا کردن یک مسیر شبکه بوسیله تشخیص فاصله میباشدهر بار که یک packet حول یک روتر عبور کند یک hop نامیده میشود یک Route با کمترین تعداد hop ها, شبکه ,بهترین Route میباشد
vector مسیر را به شبکه مشخص میکند
RIP و IGRP هر دو پروتکل های distance vector هستند
این دو routing table را بطور مستقیم به روترهای همسایه متصل میفرستد
مزیت  distant vector به روز شدن سریع اطلاعات است
اشکال  distant vector ترافیک زیاد است

این نوع روترها هر یک دارای یک نسخه ای از نقشه شبکه بوده و بهترین مسیر را با استفاده از آن محاسبه میکند
در پروتکل های link state روترها هر کدام سه جدول جداگانه ایجاد میکند یکی از این جدولها نگهداری میکند مسیری که مستقیما ضمیمه شده به روترهای همسایه و یکی دیگر از آنها معین میکند روش اتصال تمام عناصر شبکه را و دیگری استفاده میشود به عنوان   routing table
روترهای link state آگاهی بیشتری درباره internetwork نسبت به پروتوکلهای distance vector دارند

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *